Eerste kleding
(18.000 voor Christus - 500 voor Christus)
Er zijn mooie plaatjes te vinden van Eva die angstvallig haar handen voor haar borsten houdt, en Adam die er een vijgeblaadje voor heeft geplakt.
We weten niet hoe de kleding is begonnen. Waarschijnlijk hadden mensen het gewoon koud buiten en moesten ze dus wel iets aantrekken. En als ze dat dan tóch deden, kon het er misschien maar meteen zo mooi mogelijk uitzien. Vondsten van meer dan 23.000 jaar geleden laten zien dat mensen toendertijd kleding droegen van dierenhuiden. Die dierenhuiden werden dan versierd met kralen en schelpen. Ook is er ooit een gewei gevonden dat ze in die tijd als hoofdtooi gebruikten, mogelijk gedragen door een jager. Dit alles wijst er op dat het al een zeer oud gebruik is om in bepaald werk of functie speciale kleding te dragen.
De eerste beschaafde volkeren waarvan iets bekend is over hun kleding zijn de Sumeriërs en de oude Egyptenaren. Moeilijk is te zeggen hoe de gewone mensen gekleed waren. De kunst van de Sumeriërs als ook die van de Babyloniërs en de Assyriërs toont voornamelijk koningen en hun legers.
Van de oude Egyptenaren is veel bekend, omdat zij alledaagse taferelen schilderden op de muren van hun graven. Gedurende een periode van meer dan 3000 jaar bleef hun stijl van kleding nagenoeg hetzelfde.
Typisch alledaagse gewaden waren gemaakt van half transparant linnen, om het middel vastgeknoopt. Arbeiders droegen slechts een lendendoek, werkende vrouwen een eenvoudige rechte jurk. Dit in tegenstelling tot de rijke Egyptenaren; zij droegen pruiken en sieraden en waren opgemaakt. Schitterende kronen waren voorbehouden aan koningen en koninginnen.
De klassieke oudheid
Fel gekleurde stoffen, lappen om het lichaam gedrapeerd, zware versieringen. Het zijn allemaal kenmerken van de kleding uit deze tijd. Hoewel het al heel lang geleden is, waren mensen toen al bezig met er mooi uit te zien. Ijdelheid is iets in de mens dat er altijd geweest lijkt te zijn.
Zo heb je de oude Grieken. De Grieken varieerden met verschillende variaties van een basistuniek. Dat is een soort lap die op een speciale manier om het lichaam werd geslagen. Deze lap stof werd dan vastgemaakt met spelden op één of beide schouders. Om de middel werd nog een gordel gedaan waardoor het meer leek alsof je een blouse en een rok aanhad. De stof die werd gebruikt was aanvankelijk wol maar uiteindelijk gebruikten ze vele verschillende soorten fijne linnen. Alleen de rijken konden zich sandalen veroorloven. De rest liep op blote voeten, ook binnen, sokken kenden ze in die tijd niet. Buiten droeg men een soort van mantels.
De Romeinen waren een rijk volk en konden zich dus behoorlijk wat veroorloven. Zo droegen de Romeinen zijde uit het Oosten en linnen uit India. In prachtige kleuren en versierd met edelstenen en goud. Het moet er allemaal indrukwekkend uit hebben gezien. Ook toen Rome in 476 na Christus over werd genomen door de Barbaren bleef de kledij min of meer hetzelfde. Maar ook hier werden de stoffen om het lichaam gehangen.
Ook in Egypte werden lappen om het lichaam gehangen maar hier droegen ze ook rokjes en blousen afgezet met stroken. Apart is dat hier zowel mannen als vrouwen hun middel met een snoer zo dun mogelijk De Veertiende en de Vijftiende eeuw zou je min of meer het begin van de mode zoals wij die nu kennen kunnen noemen. Daarvoor verschilde de kleren van de ene generatie nauwelijhks van die van de generatie daarvoor. De kleding van de boeren was al eeuwen grof en stevig, die van de vorsten en edelen waren altijd verfijnd. Maar nu onstond er bij een nieuwe generatie het verlangen om zich te onderscheiden. De opkomst van de burgerij hield in dat men niet langer onder wilde doen tegenover hun heersers.
Kleding door de eeuwen heen
De Veertiende en de Vijftiende eeuw zou je min of meer het begin van de mode zoals wij die nu kennen kunnen noemen. Daarvoor verschilde de kleren van de ene generatie nauwelijhks van die van de generatie daarvoor. De kleding van de boeren was al eeuwen grof en stevig, die van de vorsten en edelen waren altijd verfijnd. Maar nu onstond er bij een nieuwe generatie het verlangen om zich te onderscheiden. De opkomst van de burgerij hield in dat men niet langer onder wilde doen tegenover hun heersers.
Stijlen van schoenen, hoofddeksel en kleding veranderenden toen mensen hun uiterlijk gingen gebruiken om te laten zien wat ze zich financieel konden veroorloven. Zo ontstond er zelfs de neiging om er volledig extravagant en uitbundig uit te willen zien, zelfs in de klassen die niet behoorden tot de adel of tot de koninklijken. De reactie daarop was dat er in wetten werd vastgelegd wat iedereen precies mocht dragen en wat niet. Zijde en fijn bont, dat was alleen voor de adelen
probeerde te maken. Je zou dit de eerste korsetten kunnen noemen.
17de eeuw
(1600 - 1700)
Alles wat uit Frankrijk kwam was in de 17e eeuw in de mode. Daar heerste Lodewijk de XIVde en hield er een zeer luxueus en uitermate modegevoelig hof op na. Iedereen wilde er uitzien zoals Lodewijk en zijn gevolg. Alleen in Nederland wijkten we nogal af. Hier bleven we de fraise - een soort van kraag, die eruitziet als een slagroomcirkel - dragen, al werd hij wel steeds groter. Uiteindelijk had hij het formaat van een flink karrewiel.
De mode heeft altijd veel invloed gekend van de manier waarop kleren gebruikt werden. Zo was dit de eeuw waarin paardrijden belangrijk was, en daarmee kwamen vooral laarzen, sporen en vederhoeden in de mode. Die werden niet alleen gedragen tijdens het paardrijden, maar ook gewoon binnen.
De kleding voor vrouwen veranderde weinig in deze eeuw. De modellen werden strakker en stijver en zat het bolle gedeelte van de rok achter vanaf 1680.
In de jaren zestig van de 17de eeuw zagen de mannen er meer uit als de vrouwen. Ze droegen broekrokken met sierlinten en pijpen die zo wijd waren dat het net rokken leken. Mensen stapten regelmatig met beide benen in een pijp. Dat kon ook makkelijk!
Reformkleding
(1880 tot 1920)
De 19e eeuwse damesmode moet niet gezond zijn geweest. Ondanks de vele waarschuwingen van dokters voor beknelde inwendige organen bleven vrouwen korsetten dragen. Deze korsetten zorgden voor een zogenaamd nog vrouwelijker lichaam maar de ribben werden naar binnen geduwd en het was dus eigenlijk levensgevaarlijk. Later kwam er nog een korset waarvan de mensen dachten dat het gezonder zou zijn aangezien de voorkant helemaal recht was en er dus geen druk op je buik stond. Het tegenovergestelde was waar want hierdoor moest je rug twee keer zoveel druk verwerken.
Het Russische ballet maakt hier een einde aan. Dit ballet trad op in Parijs. En hierdoor kwamen de Oosterse stijlen erg in de mode. Dit betekende dat soepelere jurken en tulbanden in de mode kwamen en afgesnoerde lichaampjes uit raakten. Toch was er ook nu weer een probleem. De rokken waren aan de onderkant zo nauw dat vrouwen hun benen bij elkaar bonden met een soort van elastiek zodat ze niet al te grote passen zouden nemen.
Het einde van dit zou de Eerste Wereldoorlog zijn van 1914 tot 1918. Vrouwen gingen mannenwerk doen omdat de mannen aan het front zaten. Daarom moesten de vrouwen wel praktischere kleding aan.
Interbellum
(1920 tot 1939)
Het Interbellum speelt zich af tussen de twee wereldoorlogen. In deze tijd kwam meer comfortabele kleding in de mode. Door de oorlog was veel veranderd. Vrouwen mochten nu zelf kiezen of ze huisvrouw wilden worden of dat ze wilden werken. Veel kozen voor het laatste.
Deze soepele damesmode zou worden opgevolgd door meer jongensachtige kleding. Vrouwen kochten bh's die hun borsten plat drukten, ze knipten hun haar kort en de rokken kwamen uiteindelijk schokkend hoog voor die tijd, namelijk net boven de knie.
Hierna kwam de meer sluike mode in opgang. Hier bleek wel dat Hollywood een groot voorbeeld was voor vele mensen. Vrouwen droegen lange jurken waardoor ze lang en dun leken. Ook gingen veel mensen badkledij dragen. Daarmee bedoelen we badpakken. Zowel mannen als vrouwen droegen in die tijd een badpak.
Ook voor de minder draagkrachtigen is - wat kleding betreft - het Interbellum een goede periode geweest. Voor deze tijd was het moeilijk voor hen om aan modieuze kleding te komen aangezien je je kleding op maat moest bestellen. In het Interbellum ontstond massaproductie van kleding. Dat betekent dat je niet rijk hoefde te zijn om met de mode mee te doen.
Na de oorlog
(1940 tot 1980)
Veel producten waren vanzelfsprekend nauwelijks verkrijgbaar in de Tweede Wereldoorlog, zo ook kleding. Veel fabrieken in landen waar geen oorlog was konden de oorlogslanden niet bereiken. En fabrieken in de oorlogslanden waren veranderd in wapenfabrieken. Maar de ijdelheid van de mens hield stand en na de oorlog snakte iedereen dan ook naar mooie kleren.
Hier was de bekende Franse ontwerper Christian Dior de trendsetter. Hij zorgde voor een geheel 'nieuwe stijl'. Alle vrouwen wilden iets van hem hebben ook al noemden de critici zijn stijl 'belachelijk'. Lange tijd bleven zijn lange modellen met wespentailles in.
In deze tijd gebeurde het vaak dat meerdere mensen in één gezin geld verdienden. Ook tieners. Daardoor ging men veel meer kijken naar de verschillende soorten consumenten. Voor het eerst ontstond er een tienermode.
Kleren werden "normaler". Ze waren meer gemaakt op wat een persoon allemaal doet. Ze zaten comfortabeler. Eindelijk droegen vrouwen ook lange broeken en werd het ook gerespecteerd. Je hoefde niet meer speciaal een hoed of een ketting te dragen. En er waren veel verschillende richtingen in de mode, afgesteld op groeperingen, met ieders eigen smaak voor muziek wat erg bijdroeg aan wat ze droegen.
Vooral het Woodstock Festival aan het einde van de jaren zestig maakte in dat opzicht veel los. Mensen wilden net zo vrij zijn als de hippies in de film die van dat muziekfestival was gemaakt, en droegen daarom ook de kleren die ze er hadden gezien.
